ايشان بوند رستگا [ را ] ن . ( 102 ) وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ و هر كرا سبك آيد ترازوى طاعت وى « 1 » ايشانند خاكساران ، و نيگوساران « 2 » ، و در دوزخ جاويدانان « 3 » . ( 103 ) تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ بسوزد رويهاى ايشان « 4 » را آتش و ايشان بوند [ در وى ] ترش رويان . ( 104 ) أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ و گويندشان ا نه خواندند آيات من بر شما و شما مىشنويت ، فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ و آن را دروغ مىداشتيت . ( 105 ) قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا گويند اى پروردگار ما ، غلبه كرد بر ما شقاوت ما ، وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ و بوديم ما قومى پيدا ضلالت ما . ( 106 ) رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ اى پروردگار ما بيرون « 5 » آر ما را « 6 » از دوزخ و اگر بازگرديم ما به كفر باشيم ما « 7 » ستمكاران . ( 107 ) قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ خداى تعالى گويد [ كه ] همه در وى گنگ شويت ، و بيش با من سخن مگوييت . ( 108 ) إِنَّهُ كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ بودند گروهى « 8 » از بندگان من يعنى مؤمنان ، مىگفتند اى پروردگار ما گرويديم ما « 10 » بيامرز ما را و ببخشاى بر ما و تويى بهترين بخشايندگان . ( 109 ) فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي شما مر ايشان را فسوس « 9 » مىداشتيت ، تا به سبب

--> ( 1 ) - ن : « وى » ندارد . ( 2 ) - ن : نگوساران . ( 3 ) - ن : جاودانان ( 4 ) - ن : شان . ( 5 ) - ن : برون . ( 6 ) - ن : مان . ( 7 ) - ن : « ما » ندارد . ( 8 ) - اصل : گروه . ( 9 ) - ن : افسوس . ( 10 ) .